huzur-u masal

hüzünün boyu uzun, mutluluğun ise kısaymış
aynı ailenin çocuklarıymış,
ebeveynler mutluluğu besler, hüsne yararmış
ve farkında olmasalar da hüznü içten içe çok severlermiş
böyle oldukça arada yanlarına mutluluk yanaşır
fakat hüzün çevrelerini çepeçevre sararmış..

ebeveynler sanki ikisinden birini tercih etmeli bu da mutluluk olması gerekliymiş
..kafaları karışmaya başlamış ve düşün yolculuklarına çıkmışlar
ve bu yolculuğun sonunda kadın huzura gebe kalmış

barkod insanlar

barkodlar halinde sıralanan;
aynı iş peşinde koşan, aynı türden ama
farklı değerdeki(!!) insanlar topluluğu ;
bırakın artık şu laga lugayıı

sanki bir şeyler eksik demişti

durup masadaki çikolatadan tekrar uzanırken.

niye bu kadar mutsuzdu..bunun için bi kaç sebep aklına gelir gibiydi

fakat bunları kabul etmek isteyen mi vardı!, tamamiyle saçmalıktan ibaretti

"daha var, acelesi yok" sözleriyle aklından silmek istiyordu

**devamı fi zamana

düş evi özlemi

düş evime gitmemin vakti

akreple yelkovanın maceralarını

sona erdirir mi?

git_iş

var artık ayaklar gitmek, hüzünler gelmek

aklı başımdan getirememek):