neden-i durmak

bendeki yalan, şaka, inançsızlık, körelti ya da

yaşanmamışlık ya da talihsiz serüvenlere

dönüşme korkusu.. bilmiyorum..

gökdelenlere büyülensek de yüksekten bakmaya

korkuyoruz. bu yüzden çıkmıyoruz belki de tepelere

ve bu yüzden hala burnumuz havada

önümüze bakmadan ilerlemekte mümkün değil ki anacım!..

bazen hayvanlarla insanlar arasındaki davranış farkı
hayvanlar yapınca iğreç
insanlar yapınca normal karşılanması...

yörüngesizlik

mat saçlar düş evine uzanmak istese de

evin yolunu doğru bulup bulmadığından emin değildir

bulmak..doğruyu bulmak..bulduğunun doğru olup olmadığını

nereden anlayacak acaba

ya da bulduğunu doğru kabul etmek isterse

bu onu tatmin edebilecek mi

sadece bi anlık mutluluk kalacak belki de geriye

sonrasıysa aceleci acımtırak tatlar

ve kafa karıştıran iç buhranlar

neşeyle gülümseme olmayınca yanında

hayal kurmanın manası ne acaba

bi anlık, bi anlık..umut, mutluluk

bu kadar susamış olamaz

kandığı tuzak olmalı geçmişinde

dürtüler ve ertelenişler eşliğinde

...

ya da kendisine kurduğu bi pusu

oyun oynamak isteyen bir çocuğun

daha sonra mızıkçılıkla

oyunu sona erdirmesi gibi bir durum bu

huzur-u masal

hüzünün boyu uzun, mutluluğun ise kısaymış
aynı ailenin çocuklarıymış,
ebeveynler mutluluğu besler, hüsne yararmış
ve farkında olmasalar da hüznü içten içe çok severlermiş
böyle oldukça arada yanlarına mutluluk yanaşır
fakat hüzün çevrelerini çepeçevre sararmış..

ebeveynler sanki ikisinden birini tercih etmeli bu da mutluluk olması gerekliymiş
..kafaları karışmaya başlamış ve düşün yolculuklarına çıkmışlar
ve bu yolculuğun sonunda kadın huzura gebe kalmış

barkod insanlar

barkodlar halinde sıralanan;
aynı iş peşinde koşan, aynı türden ama
farklı değerdeki(!!) insanlar topluluğu ;
bırakın artık şu laga lugayıı

sanki bir şeyler eksik demişti

durup masadaki çikolatadan tekrar uzanırken.

niye bu kadar mutsuzdu..bunun için bi kaç sebep aklına gelir gibiydi

fakat bunları kabul etmek isteyen mi vardı!, tamamiyle saçmalıktan ibaretti

"daha var, acelesi yok" sözleriyle aklından silmek istiyordu

**devamı fi zamana

düş evi özlemi

düş evime gitmemin vakti

akreple yelkovanın maceralarını

sona erdirir mi?

git_iş

var artık ayaklar gitmek, hüzünler gelmek

aklı başımdan getirememek):

gece

düşüncelerim beni boğar

geceye sessizliğim içimdeki

çığlıkların sebebi

ufuk yok, görmek yok

göğsümden kopardığım ipleri

üzrinde kanıt bırakmadan

boğmak var (-dı)

ahh yine o sendrom

tiryaki olduğun gölgelerin

bendeki yaşam kalıntıları

yine yakıyor kalbimi, tenimi..